صفحـه اصـلی arrow حقوق کودک arrow پیمان نامه حقوق کودک
خدمات آرمان کودک
مدرسین زبان انگلیسی
مدرسین سفالگری
مدرسین نقاشی
مدرسین خلاقیت
CD - VCD واحدهای کاری
کارگاه های آموزشی
تهیه ماهنامه تخصصی
جشن و جشنواره زبانی
پشتیبانی آموزش زبان
خواندنی ها
فصلنامه
مقالات
حقوق کودک
بخش کودک
7 - 3 سال زبان
7 سال به بالا زبان
7 - 2 سال هنر
کوچولویی مدرسین
خلاقانه
دیدنی ها
نمایشگاه سفال
نمایشگاه نقاشی
معرفی
مهدهای کودک تهران
موسسات
افراد
استخدام در آرمان کودک
شرایط و روند استخدام
Advertisement
پیمان نامه حقوق کودک

Image

منتشر شده توسط : صندوق کودکان سازمان ملل متحد ( یونیسف )

 

 

پیمان نامۀ حقوق کودک

مصوب مجمع عمومی سازمان ملل متحد در بیستم نوامبر 1989

 

 

مقدمه :

 

کشورهای عضو پیمان نامه حاضر ،

با توجه به این که طبق اصول اعلام شده در منشور سازمان ملل متحد، شالودۀ آزادی، عدالت و صلح جهانی همانا به رسمیت شناختن منزلت ذاتی و حقوق مساوی و غیرقابل انکار همۀ اعضای خانواده بشری است،

با در نظر داشتن این که مردم ملل متحد اعتقاد خود به حقوق اساسی بشر و منزلت و ارزش انشان را در منشور سازمان ملل متحد مورد تأیید مجدد قرار داده اند و عزم راسخ دارند رشد اجتماعی و سطح زندگی بهتر توأم با آزادی های گسترده تر را ترویج نمایند، با اذغان به این که سازمان ملل متحد در اعلامیۀ جهانی حقوق بشر و در میثاق های بین المللی مربوط یه حقوق بشر اعلام و موافقت نموده است که همگان، بدون هر گونه تبعیض از نظر نژاد، رنگ،جنسیت، زبان، مذهب، عقاید سیاسی و دیگر عقاید، منشأ ملی یا اجتماعی، دارایی، تولد یا سایر خصوصیات، سزاوار کلیه حقوق و آزادی های مندرج در اسناد مذکور هستند، با یادآوری اینم که سازمان ملل متحد در اعللامیۀ جهانی حقوق بشر اعلام نموده است که دوران کودکی مستلزم مراقبت و مساعدت ویژه می باشد،

با اعتقاد به این که خانواده، به عنوان گروه بنیادین جامعه و محیط طبیعی رشد و رفاه کلیۀ اعضای آن و به ویژه کودکان، باید از مسئولیت هایش را در جامعه کاملاً بر عهده گیرد،

با اذعان به به این که کودک برای رشد کامل و هماهنگ شخصیت خود باید در محیط خانوادگی، و در فضایی (مملو) از خوشبختی، محبت و تفاهم رشد یابد،

با توجه به این که کودک باید برای زندگی فردی در اجتماع آمادگی کامل پیدا کند و در سایۀ آرمان های اعلام شده در منشور سازمان ملل متحد و به ویژه صلح، عزت، مدارا، آزادی، برابری و همبستگی بزرگ شود،

با در نظر داشتن این که ضرورت ارائه مراقبت ویژه برای کودک در اعلامیۀ حقوق کودک ژنو مورخ 1924 و در اعلامیۀ حقوق کودک مصوب مجمع عمومی در بیستم نوامبر 1959 تصریح گردیده و در اعلامیۀ جهانی حقوق بشر و در میثاق بین المللی مربوط به حقوق مدنی و سیاسی (به ویژه مواد 23 و 24)، در میثاق بین المللی مربوط به حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی (به ویژه ماده 10) و در اساسنامه ها و اسناد سازمان های تخصصی و سازمان های بین المللی مرتبط با رفاه کودکان به رسمیت شناخته شده است،

با در نظر داشتن این که همان گونه که در اعلامیۀ حقوق کودک تصریح گردیده "کودک به دلیل عدم رشد کامل جسمی و ذهنی، قبل از تولد و نیز پس از آن نیازمند محافظت و مراقبت ویژه، از جمله حمایت حقوقی مناسب است" ،

با یادآوری مفاد اعلامیۀ اصول اجتماعی و حقوقی مربوط به حمایت و رفاه کودکان با اشارۀ خاص به امر نگهداری توسط خانوادۀ جایگزین، فرزند خوندگی ملی و بین المللی، مقررات سازمان ملل مبتنی بر حداقل ضوابط برای دادرسی ویژه کودکان (مقررات پکن)، و اعلامیۀ حمایت از زنان و کودکان در شرایط اضطراری و مخاصمات مسلحانه،

با اذعان با این که در تمتم کشورهای جهان کودکانی هستند که در شرایط فوق العاده دشوار زندگی می کنند و این گونه کودکان نیازمند توجه ویژه می باشند،

با توجه به اهمیت سنت ها و ارزش های فرهنگی هر یک از ملل در مورد حمایت و رشد هماهنگ کودک،

با اذعان به اهمیت همکاری های بین المللی برای بهبود شرایط زندگی کودکان در همۀ کشورها، به ویژه در کشورهای در حال رشد، به شرح زیر توافق نموده اند:

 

بخش اول

 

مادۀ 1

از نظر پیمان نامۀ حاضر منظور از کودک هر انسان دارای کمتر از 18 سال سن است، مگر این که طبق قانون قابل اعمال در مورد کودک، سن قانونی کمتر تعیین شده باشد.

 

مادۀ 2

1- کشورهای عضو، حقوق مندرج در پیمان نامۀ حاضر را برای هر یک از کودکانی که در حوزۀ قضایی آنها می باشند بدون هرگونه تبعیض و بدون توجه به نژاد، رنگ، جنسیت، زبان، مذهب، عقاید سیاسی و سایر عقاید، منشأ ملی، قومی، یا اجتماعی، دارایی، معلولیت، تولد یا سایر خصوصیات کودک یا والدین یا سرپرستان قانونی او محترم شمرده و تضمین خواهند کرد.

2- کشورهای عضو همۀ اقدامات مقتضی را جهت تضمین حمایت از کودک دز مقابل کلیۀ اشکال تبعیض یا مجازات بر اساس وضعیت، فعالیت ها، عقاید ابراز شده، یا اعتقادات والدین، سرپرستان قانونی یا اعضای خانواده کودک به عمل خواهند آورد.

 

مادۀ 3

1- در کلیۀ اقدامات مربوط به کودکان که توسط موسسات رفاه اجتماعی دولتی یا خصوصی، دادگاه ها، مقامات اجرایی یا نهادهای قانونگذاری به عمل می آید، منافع عالیۀ از اهم ملاحظات می باشد.

2- کشورهای عضو متعهد می شوند حمایت و مراقبتی که برای رفاه کودک ضروری است را با توجه به حقوق و تکالیف والدین، سرپرستان قانونی،یا دیگر اشخاصی که قانوناً مسئول کودک هستند، تضمین نمایند و در این راستا کلیۀ اقدامات قانونی و اجرایی لازم را به عمل خواهند آورد.

3- کشورهای عضو اطمینان حاصل خواهند نمود که موسسات، خدمات و دستگاه های مسئول مراقبت و حمایت از کودکان، به ویژه در زمینه های ایمنی، بهداشت، از حیث تعداد و مناسب بودن کارکنان و نیز نظارت شایسته، با معیارهایی که توسط مقامات واجد صلاحیت مقرر گردیده است منطبق باشند.

 

مادۀ 4

کشورهای عضو کلیۀ اقدامات قانونی، اجرایی و سایر اقدامات مقتضی را برای تحقق حقوقی که در پیمان نامۀ حاضر به رسمیت شناخته شده است معمول خواهند نمود. در مورد حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، کشورهای عضو اقدامات مذکور را با بکارگیری حداکثر منابع موجود خود، و در صورت لزوم، در چارچوب همکاری های بین المللی به عمل خواهند آورد.

 

مادۀ 5

کشورهای عضو مسئولیت ها، حقوق و تکالیف والدین، یا برحسب مورد اعضای خانواده گسترده مطابق عرف مرسوم هر منطقه، سرپرستان قانونی یا سایر اشخاصی که قانوناً مسئول کودک هستند را در هدایت و ارائه راهنمایی های مقتضی به روشی هماهنگ با توانایی های بالندۀ کودک در راستای اعمال حقوق مندرج در پیمان نامۀ حاضر توسط کودک، محترم خواهند شمرد.

 

مادۀ 6

1- کشو.رهای عضو حق ذاتی تمام کودکان را برای زندگی به رسمیت می شناسند.

2- کشورهای عضو بقاء و رشد کودک را تا حد امکان تضمین خواهند کرد.

 

مادۀ 7

1- تولد کودک باید بلافاصله پس از به دنیا آمدن او ثبت شود و کودک از بدو تولد از حق داشتن نام، حق کسب تابعیت و تا حد امکان از حق شناختن والدین و قرار گرفتن تحت مراقبت آنان بر خوردار خواهد بود.

2- کشورهای عضو اعمال حقوق مذکور را مطابق با قوانین داخلی خود و تعهدات ناشی از اسناد بین امللی مربوطه در این زمینه، به ویژه در مواردی که عدم اعمال این حقوق موجب بی تابعیتی کودک شود، تضمین خواهند نمود.

 

 

مادۀ 8

1- دولت های عضو متعهد می شوند حق کودک برای حفظ هویت خود، از جمله تابعیت، نام و روابط خانوادگی را مطابق قانون و بدون مداخلۀ غیرقانونی محترم بشمارند.

2- در مواردی که کودک به صورت غیرقانونی از تمام یا برخی از حقوق مربوط به هویت خود محروم شود، کشورهای عضو حمایت و مساعدت مقتضی را برای استیفای سریع هویت او فراهم خواهند آورد.

 

مادۀ 9

1- دولت های عضو تضمین خواهند کرد که کودک از والدین خود بر خلاف میل آنان جدا نشوند، مگر در مواردی که مقامات واجد صلاحیت مطابق قوانین و مقررات قابل اعمال و پس از بررسی های قضایی حکم دهند که این جدایی برای تأمین منافع عالیه کودک ضروری می باشد. چنین حکمی ممکن است در مواردی خاص، از قبیل سوء استفاده از کودک یا بی توجهی به او توسط والدین، یا زمانی که والدین جدا از یکدیگر زندگی می کنند و باید در مرود محل اقامت کودک تصمیم گیری شود، ضروری باشد.

2- در هر یک از دادرسی های مرتبط با بند 1 این ماده، باید به همۀ طرف های ذینفع فرصت داده شود در دادرسی ها شرکت کنند و نظرات خود را ابراز نمایند.

3- دولت های عضو حق کودک جدا شده از یک یا هر دو والد خود را برای حفظ روابط شخصی و تماس مستقیم و منظم با هر دو والد محترم خواهند شمرد مگر آن که این امر مغایر با منافع عالیۀ کودک باشد.

4- هرگاه این جدایی ناشی از اقدامات یک کشور عضو از قبیل بازداشت، حبس، تبعید، اخراج یا مرگ یک یا هر دو والد یا کودک ( از جمله مرگی که به هر دلیل در حین توقیف شخص توسط دولت روی می دهد) باشد، کشور عضو، بنا به درخواست، اطلاعات ضروری مربوط به محل اقامت عضو (یا اعضای) غایب خانواده را در اختیار والدین، کودک یا، در موارد مقتضی، یکی دیگر از اعضای خانواده قرار خواهد داد، مگر آن که ارائه این اطلاعات مخل رفاه کودک باشد.علائه بر این، کشورهای عضو تضمین خواهند نمود که تسلیم لین درخواست فی نفسه تبعات نامطلوبی برای فرد (یا افراد) ذینفع در پی نداشته باشد.

 

ماده 10

1- به موجب تعهدات ناشی از بند 1 مادۀ 9 ، کشورهای عضو درخواست کودک یا والدین او را برای ورود به یک کشور عضو یا خروج ار آن به منظور پیوند مجدد خانواده، با نظر مثبت و به روشی انسانی و سریع بررسی خواهند کرد. کشورهای عضو علاوه بر این تضمین خواهند کرد که تسلیمک چنین درخواستی تبعات نامطلوبی برای درخواست کنندگان و اعضی خانوادۀ آنان در پی نداشته باشد.

2- گودکی که والدینش مقیم کشورهای مختلفی هستند حق دارد که، جز در شرایط استثنایی، به صورت منظم روابط شخصی و تماس مستقیم خود را با هر دو والد حفظ نماید. به این منظور و مطابق با تعهدات کشورهای عضو به موجب بند 1 مادۀ 9 ، کشورهای عضو حق کودک و والدین او را برای ترک هر کشوری، از جمله کشور خود، و ورود به کشور خود محترم خواهند شمرد. حق ترک هر کشوری تنها مشمول محدودیت هایی است که در قانون تصریح شده و برای حفظ امنیت ملی، نظم عمومی، بهداشت عمومی، اخلاق عمومی یا حقوق و آزادی های دیگران ضروری است و با سایر حقوق منرج در پیمان نامۀ حاضر منطبق می باشد.

 

مادۀ 11

1- به منظور مبارزه با انتقال غیر قانونی کودکان به خارج از کشور و عدم بازگشتکودکان مقیم خارج، کشورهای عضو اقداماتی معمول خواهند داشت.

2- کشورهای عضو به همین منظور انعقاد توافق نامه های دو جانبه یا چند جانبه و یا الحاق به توافق نامه های موجود را تشویق خواهند کرد.

 

مادۀ 12

1- کشورهای عضو تضمین خواهند کرد که کودکی که قادر به شکل دادن به عقاید خود می باشدحق ابراز آزادینۀاین عقاید را در کلیۀ اموری که به وی مربوط می شود داشته باشد و متناسب با سن و میزان رشد فکری کودک به نظرات وی اهمیت لازم داده شود.

2- بدین منظور باید به ویژه برای کودک این فرصت فرهم شود تا بتواند در کلیۀ مراحل رسیدگی قضایی و اجرایی مربوط به خود مستقیناً یا از طریق یک نماینده یا مرجع مناسب، به روشی منطبق با مقررات آئین دادرسی در قوانین داخلی، اظهار نظر نماید.

 

 

مادۀ 13

1- کودک باید حق آزادی بیان داشته باشد. حق مذکور شامل آزادی جستجو، دریافت و ارائه اطلاعلت و عقاید از هر گونه است، بدون توجه به مرزها، به طور شفاهی، کتبی، چاپ شدهة، یا به شکل آثار هنری، و یا از طریق هر رسانه ای که کودک انتخاب کند.

2- اعمال حق مذکور ممکن است منوط به برخی محدودیت ها باشد، لیکن این محدودیت ها باید تنها منحصر به مواردی باشد

3- که در قانون تصریح شده و به یکی از دلایل زیر ضروری است:

الف) برای رعایت حقوق و آبروی دیگران ؛

ب ) برای حفظ امنیت ملی، نظم عمومی، بهداشت عمومی یا اخلاق عمومی.

 

مادۀ 14

1- کشورهای عضو حق آزادی اندیشه، عقیده و مذهب را برای کودک محترم خواهند شمرد.

2- کشورهای عضو حقوق و تکالیف والدین، و بر حسب مورد سرپرستن قانونی، را در هدایت کودک برای اعمال حقوق خود به روشی هماهنگ با توانایی های بالندۀ وی محترم خواهند شمرد.

3- آزادی آشکار ساختن مذهب یا اعتقادات تنها می تواند مشمول محدودیت هایی باشد که در قانون تصریح شده و برای حفظ امنیت، نظم، بهداشت و اخلاق عمومی یا حقوق اساسی و آزادی های دیگران ضروری است.

 

مادۀ 15

1- کشورهای عضو حقوق کودک را در مورد آزادی اجتماعات و شرکت در مجامع مسالمت آمیز به رسمیت می شناسند.

2- به غیر از محدودیت هایی که در قانون تصریح شده و در یک جامعه دمکراتیک برای حفظ امنیت ملی یا عمومی، نظم عمومی، بهداشست عمومی، اخلاق عمومی و یا حمایت از حقوق و آزادی های دیگران ضروری است، نباید هیچ گونه محدودیت در اعمال حقوق مذکور ایجاد گردد.

 

مادۀ 16

1- در امور خصوصی، خانوادگی یا مکاتبات هیچ کودکی نباید مداخلۀ خود سرانه یا غیرقانونی کرد یا به صورت غیرقانوی عزت و آبروی او را مورد تعرض قرار داد.

2- کودک حق برخورداری از حمایت قانون را در برابر این گونه مداخلات و تعرضات دارد.

 

مادۀ 17

کشورهای عضو به عملکرد مهم رسانه های گروهی واقف بوده و تضمین خواهند کرد که کودک به اطلاعات و مطالب از منابع گوناگون ملی و بین المللی دسترسی داشته باشد، به ویژه اطلاعات و مطالبی که هدف آنها ترویج رفاه اجتماعی، معنوی و اخلاقی و بهداشت جسمی و روانی کودک است. بدین منظور، کشورهای عضو اقدامات زیر را به عمل خواهند آورد:

الف) تشویق رسانه های گروهی گروهی به انتشار و پخش اطلاعات و مطالبی که برای کودک از نظر اجتماعی و فذهنگی سودمند و مطابق با روح ماده 29 باشد؛

ب) تشویق همکاری های بین المللی در زمینۀ تولید، مبادله و انتشار این گونه اطلاعات و مطالب از منابع گوناگون فرهنگی، ملی و بین المللی؛

پ) تشویق تولید و انتشار کتاب های کودکان ؛

ت) تشویق رسانه های گروهی به بذل توجه خاص به نیازهای کودکان گروه های اقلیت یا بومی از نظر زبان ؛

ث) تشویق تهیۀ رهنمودهای مناسب برای حمایت از کودک در برابر اطلاعات و مطالبی که به رفاه وی آسیب می رساند با در نظر داشتن مفاد مندرج در مواد 13 و 18 .

 

مادۀ 18

1- کشورهای عضو حداکثر تلاش خود را به کار خواهند بست تا این اصل که هر دو والد در مورد پرورش و رشد کودک مسئولیت مشترک دارند به رسمیت شناخته شود. والدین، یا بر حسب مورد سرپرستان قانونی، مسئولیت عمده را در پرورش و رشد کودک بر عهده دارند. منافع عالیۀ کودک عمده ترین موضوع مورد توجه آنان خواهد بود.

2- به منظور تضمین و ترویج حقوق مندرج در پیمان نامۀ حاضر، کشورهای عضو مساعدت لازم را به والدین و سرپرستان قانونی در جهت ایفای مسئولیت هایشان برای پرورش کودک عرضه خواهند کرد و توسعۀ موسسات، تسهیلات و خدمات برای مراقبت از کودکان را تضمین خواهند نمود.

3- کشورهای عضو کلیۀ اقدامات لازم را به عمل خواهند آورد تا اطمینان حاصل نمایند حق کودکان دارای والدین شاغل برای برخورداری از خدمات و تسهیلات مربوط به نگهداری کودکان که استحقاق آن را دارند، تضمین گردد.

 

 

مادۀ 19

1- کشورهای عضو کلیۀ اقدامات قانونی، اجرایی، اجتماعی و آموزشی لازم را به عمل خوادهند آورد نا از کودک در برابر کلیۀ اشکال خشونت جسمی یا روانی، صدمه یا آزار ، بی توجهی یا رفتار توأم با سهل انگاری، سوء رفتار یا بهره کشی، از جمله سوء استفادۀ جنسی، در حین مراقبت توسط والد (یا والدین) ، سرپرست (یا سرپرستان) قانونی یا هر شخص دیگری که عهده دار مراقبت از کودک است، حمایت کنند.

2- این گونه اقدامات حمایتی باید بر حسب مورد شامل روش های موثر برای ایجاد برنامه های اجتماعی جهت فراهم نمودن پشتیبانی لازم از کودک و کسانی که عهده دار مراقبت از کودک هستند و نیز پشتیبانی از دیگر شکل های پیشگیری و شناسایی، گزارش دهی، ارجاع، تحقق، درمان و پی گیری موارد سوءرفتار با کودک که قبلاً ذکر گردید، و بر حسب مورد پشتیبانی از پیگرد قضایی، باشد.

 

مادۀ 20

1- کودکی که به طور موقت یا دائم از محیط خانوادگی خود محروم شده است، یا کودکی که به خاطر منافع عالیه اش نتوان به او اجازه داد که در آن محیط باقی بماند، سزاوار حمایت و مساعدت ویژه از سوی دولت خواهد بود.

2- کشورهای عضو طبق قوانین داخلی خود برای لین گونه کودکان مراقبت جایگزین تضمین خواهند نمود.

3- چنین مراقبتی ممکن است از جمله شامل نگهداری توسط خانوادۀ جایگزین، کفالت در قوانین اسلامی، فرزند خواندگی یا در صورت لزوم اسکان در موسسات مناسب برای مراقبت از کودکان باشد. هنگام بررسی راه حل ها، باید به مطلوبیت تداوم در پرورش کودک و نیز به پیشینۀ قومی، مذهبی، فرهنگی و زبانی کودک توجه شایسته ای نمود.

 

مادۀ 21

آن دسته از کشورهای عضو که نظام فرزند خواندگی را به رسمیت مس شناسند یا آن را مجاز می دانند تضمین خواهند کرد مه منافع عالیۀ کودک مهمترین نکتۀ مورد توجه باشد و اقدامات زیر را به عمل خواهند آورد:

الف) تضمین این که فرزند خواندگی تنها با مجوز مقامات واجد صلاحیتی صورت پذیرد که مطابق با قوانین و مقررات قابل اعمال و بر اساس اطلاعات موثق و قابل اطمینان تعیین می کنند که با توجه به وضعیت کودک در ارتباط با والدین، خویشاوندان و سرپرستان قانونی، فرزند خواندگی جایز است و در صورت لزوم اشخاص ذیربط رضایت آگاهانۀ خود را در مورد فرزند خواندگی براساس مشاوره های مقتضی اعلام نموده اند؛

ب) فرزند خواندگی در کشورهای دیگر را به عنوان روش دیگری برای مراقبت ار کودک در مواردی که امکان سپردن کودک به عنوان فرزند خوانده به یک خانواده یا یافتن هیچ گونه روش مناسبی برای مراقبت از کودک در کشور متبوع وی وجود ندارد، به رسمیت خواهند شناخت؛

پ) تضمین برخورداری کودکی که در کشوری دیگر به فرزند خواندگی پذیرفته می شود از حمایت ها و معیارهایی که در صورت فرزند خواندگی در کشور خود از آنها برخوردار می شد،

ت) اتخاذ کلیه تدابیر مناسب به منظور حصول اطمینان از این که فرزند خواندگی در شکور دیگر برای اشخاص ذیربط در بردارندۀ درآمدهای مالی نادرست نباشد،

ث) ترویج اهداف مادۀ حاضر در موارد مقتضی از طریق انعقاد قراردادها یا اتخاذ تدابیر دو یا چند جانبه و در این چارچوب، تلاش برای حصول اطمینان از این که فرزند خواندگی کودک در یک کشور دیگر تنها توسط مقامات یا نهادهای واجد صلاحیت صورت می پذیرد.

 

مادۀ 22

1- کشورهای عضو اقدامات لازم را به عمل خواهند آورد تا تضمین شود کودکی که متقاضی پناهندگی است یا طبق قوانین و مقررات بین المللی یا داخلی پناهنده محسوب می شود، اعم از این که همراه والدین خود یا شخص دیگری باشد و یا همراه نداشته باشد، از حمایت مناسب و مساعدت بشر دوستانه در برخورداری از حقوق مندرج قابل اعمال در این پیمان نامه و در سایر اسناد بین المللی مربوط به حقوق بشر یا بشر دوستانه که کشورهای عضو به آنها ملحق شده اند، بهره مند خواهند شد.

2- به این منظور کشورهای عضو، در مواردی که مقتضی بدانند، در همۀ تلاش های سازمان ملل متحد و نیز سایر سازمان های بین المللی یا غیر دولتی ذیربط که با سازمان ملل همکاری می کنند جهت مساعدت و حمایت از این گونه کودکان و ردیابی والدین یا سایر اعضای خانوادۀ کودک پناهنده به منظور کسب اطلاعات لازم برای پیوستن مجدد وی به خانواده اش همکاری خواهند کرد. در مواردی که نتوان والدین یا دیگر اعضای خانواده را یافت باید برای چنین کودکی همان حمایتی را فراهم نمود که مطابق مفاد پیمان نامۀ حاضر برای کودکانی در نظر گرفته می شود که موقتاً یا به طور دائم از محیط خانوادگی محروم شده اند.

 

 

مادۀ 23

1- کشورهای عضو اذعان دارند کودکی که از لحاظ جسمی یا ذهنی معلول است باید از یک زندگی کامل و محترمانه در شرایطی که متضمن منزلت و افزایش اتکا به نفس او باشد و مشارکت موثر او را در جامعه تسهیل نماید، برخوردار باشد.

2- کشورهای عضو حق کودکان معلول را برای برخورداری از مراقبت ویژه به رسمیت می شناسند و بسته به منابع موجود، مساعدت مورد تقاضا و متناسب با شرایط کودک، والدین یا سایر مراقبان کودک را برای کودک مستحق و کسانی که مشمول مراقبت از او هستند تشویق و تضمین خواهند کرد.

3- با تشخیص نیازهای ویژۀ کودک معلول، مساعدت مقرر در بند 2 مادۀ حاضر باید در صورت امکان و با در نظر گرفتن امکاناتی مالی والدین یا دیگر مراقبان کودک، به طور رایگان ارائه شود و باید به گونه ای طراحی شود که متضمن دسترسی موثر کودک معلول به تحصیل، دوره های آموزشی، خدمات بهداشتی، خدمات توانبخشی، آماده سازی برای اشتغال و امکانات تفریحی باشد و به روشی که موجب دستیابی کودک به بالاترین حد ادغام در جامعه و رشد فردی، از جمله رشد فرهنگی و معنوی، گردد.

4- کشورهای عضو، در سایۀ همکاری های بین المللی، مبادلۀ اطلاعات مقتضی را در زمینۀ مراقبت های بهداشتی جهت پیشگیری و معالجات پزشکی، روان شناسی و توانبخشی گودکان معلول ترویج خواهند کرد. مبادلۀ اطلاعات مذکور از جمله شامل انتشار و دسترسی به اطلاعات مربوط به روش های توانبخشی، آموزش و خدمات حرفه ای است و هدف آن قادر ساختن کشورهای عضو به بهبود توانایی ها و مهارت ها و گسترش تجربیات آنها در این زمینه هاست. در این مورد توجه خاصی به نیازهای کشورهای در حال رشد مبذول خواهد شد.

 

مادۀ 24

1- کشورهای عضو حق کودک را برای برخورداری از بالاترین معیارهای بهداشتی و تسهیلات قابل حصول جهت درمان بیماری و بازیابی سلامت به رسمیت می شناسند. کشورهای عضو برای تضمین این که هیچ کودکی از حق دسترسی به چنین خدمات بهداشتی محروم نماند تلاش خواهند کرد.

2- کشورهای عضو اعمال کامل حق مذکور را پیگیری خواهند نمود و به ویژه در موارد زیر اقدامات مقتضی به عمل خواهند آورد:

الف) کاهش مرگ و میر نوزادان و کودکان؛

ب ) تضمین ارائه کمک های پزشکی و مراقبت های بهداشتی لازم برای همۀ کودکان با تأکید بر گسترش مراقبت های بهداشتی اولیه؛

پ ) مبارزه علیه بیماری ها و سوء تغذیه در چارچوب مراقبت های بهداشتی اولیه از جمله از طریق به کار بستن فن آوری موجود و فراهم ساختن مواد غذایی مقوی و کافی و آب آشامیدنی سالم با توجه به خطرات آلودگی محیط زیست؛

ت ) تضمین مراقبت های بهداشتی پیش و پس از زایمان برای مادران،

ث ) تضمین این که همۀ اقشار جامعه به ویژه والدین و کودکان، از آموزش های مربوطه آگاهی و به آنها دسترسی داشته باشند و در استفاده از دانش پایه در مورد بهداشت و تغذیۀ کودک، مزایای تغذیه با شیر مادر، بهداشت و بهداشت محیط و پیشگیری از سوانح مورد حمایت قرار گیرند؛

ج ) توسعه مراقبت های بهداشتی جهت پیشگیری، راهنمایی والدین و آموزش تنظیم خانواده و خدمات مربوطه.

3- کشورهای عضو به منظور برچین روش های سنتی که به سلامت کودک آسیب می رسانند کلیۀ اقدامات مناسب و موثر را به عمل خواهند آورد.

4- کشورهای عضو برای دستیابی تدریجی یه تحقق کامل حق مندرج در مادۀ حاضر متعهد می شوند همکاری خای بین المللی را ترویج و تشویق نمایند. در این مورد به نیازهای کشورهای در حال رشد توجه خاصی مبذول خواهد شد.

 

مادۀ 25

کشورهای عضو حق کودکی که توسط مقامات واجد صلاحیت جهت نگهداری، حمایت یا بازیابی سلامت جسمی یا روانی به خانواده یا موسسه ای سپرده شده است را برای انجام بررسی دوره ای درمان ارائه شده برای کودک و کلیۀ شرایط دیگر مربوط به نگهداری از او به رسمیت می شناسند.

 

مادۀ 26

1- کشورهای عضو حق هر کودک را برای برخورداری از تأمین اجتماعی، از جمله بیمۀ اجتماعی، به رسمیت می شناسند و اقدامات لازم را برای دستیابی به تحقیق کامل این حق مطابق با قوانین داخلی خود به عمل خواهند آورد.

2- مزایای مذکور در موارد مقتضی باید با توجه به امکانات و شرایط کودک و اشخاص مسئول نگهداری از او و نیز سایر ملاحظات مربوط به درخواست مزایا از سوی کودک یا از طرف او اعطاء شوند.

 

 

مادۀ 27

1- کشورهای عضو حق همۀ کودکان را برای برخورداری از سطح زندگی مناسب برای رشد جسمی، ذهنی، معنوی، اخلاقی و اجتماعی به رسمیت می شناسند.

2- والد(یا والدین) یا دیگر اشخاص مسئول کودک در حد توان و امکانات مالی خود مسئولیت عمده را در تأمین شرایط زندگی لازم برای رشد کودک بر عهده دارند.

3- کشورهای عضو، برحسب شرایط داخلی و در حد امکانات خود اقدامات مقتضی جهت کمک به والدین و دیگر اشخاص مسئول کودک برای اعمال حق مذکور به عمل خواهند آورد و در صورت نیاز، به ویژه در ارتباط با تغذیه و پوشاک و مسکن، کمک های مادی و برنامه های پشتیبانی فراهم خواهند کرد.

4- کشورهای عضو کلیۀ اقدامات لازم را جهت تضمین پرداخت نفقۀ کودک توسط والدین یا دیگر اشخاص که از نظر مالی مسئولیت کودک را به عهده دارند، چه در داخل کشور عضو و چه در خارج، به عمل خواهند آورد. به ویژه هرگاه شخصی که مسئولیت تأمین مالی کودک را به عهده دارد در کشور دیگری غیر از کشور کودک زندگی می کند، کشورهای عضو باید الحاق به توافق نامه های بین المللی یا انعقاد چنین توافق نامه هایی و نیز اتخاذ تدابیر مناسب دیگر را ترویج نمایند.

 

مادۀ 28

1- کشورهای عضو حق کودک را برای برخورداری از آموزش به رسمیت می شناسند و برای دستیابی به این حق، به صورت تدریجی و بر پایۀ ایجاد فرصت های برابر به ویژه اقدامات زیر را معمول خواهند داشت:

الف) اجباری کردن و در دسترس قرار دادن آموزش ابتدایی رایگان برای همه؛

ب ) تشویق ایجاد و گسترش انواع مختلف آموزش متوسط، از جمله آموزش عمومی و حرفه ای، فراهم کردن و قراردادن آنها در دسترس همۀ کودکان، و به عمل آوردن اقدامات مقتضی از قبیل ارائه آموزش رایگان و اعطای کمک های مالی در صورت نیاز؛

پ )در دسترس قراردادن آموزش عالی برای همگان براساس قابلیت و از هر طریق مناسب؛

ت ) فراهم نمودن اطلاعات و راهنمایی های آموزشی و حرفه ای و قراردادن آنها در دسترس همۀ کودکان؛

ث ) به عمل آوردن اقداماتی جهت تشویق به حضور منظم در مدارس و کاهش موارد ترک تحصیل.

2- کشورهای عضو کلیۀ اقدامات مقتضی را جهت تضمین این که انضباط در مدارس مطابق با شأن انسانی کودک و مفاد پیمان نامۀ حاضر اعمال می شود معمول خواهند داشت.

3- کشورهای عضو همکاری های بین المللی را در موارد مربوط به آموزش، به ویژه جهت مشارکت در ریشه کن ساختن جهل و بیسوادی در سراسر جهان و تسهیل دسترسی به دانش علمی و فنی و روش های نوین تدریس، تشویق و ترویج خواهند کرد. در این خصوص توجهی ویژه به نیازهای کشورهای در حال رشد مبذول خواهد شد.

 

مادۀ 29

1- کشورهای عضو اتفاق نظر دارند که آموزش کودک باید در راستای اهداف زیر باشد:

الف) رشد شخصیت، استعدادها و توانایی های جسمی و ذهنی کودک تا حد امکان؛

ب ) افزایش احترام به حقوق بشر و آزادی های اساسی و اصول مندرج در منشور سازمان ملل متحد؛

پ ) افزایش احترام به والدین کودک، هویت فرهنگی، زبان و ارزش های کودک، به ارزش های ملی کشوری که کودک در آن زندگی می کند و موطن اصلی او و به تمدن های متفاوت با تمدنی که او بدان تعلق دارد؛

ت ) آماده سازی کودک برای یک زندگی مسئولانه در جامعه ای آزاد و با روحیۀ تفاهم، صلح، مدارا، مساوات بین زن و مرد، و دوستی میان همۀ مردمان، گروه های قومی، ملی و مذهبی و افرادی که منشأ بومی دارند؛

ث ) افزایش احترام به محیط زیست طبیعی.

2- هیچ بخشی از مادۀ حاضر یا مادۀ 28 نباید به گونه ای تفسیر شود که مخل آزادی افراد و نهادها برای تأسیس و ادارۀ موسسات آموزشی گردد، منوط به این که اصول مقرر در بند 1 مادۀ حاضر و شرایط مربوط به منطبق بودن آموزش در این گونه موسسات با معیارهای حداقل که ممکن است توسط دولت تعیین شده باشد، همواره رعایت شوند.

 

مادۀ 30

در کشورهایی که اقلیت های قومی، مذهبی یا زبانی وجود دارند یا افرادی با منشأ بومی، کودک متعلق به این گونه اقلیت ها یا کودکی که بومی است نباید از حق برخورداری از فرهنگ خود، برخورداری از مذهب خود اعمال آن یا استفاده از زبان خود به همراه سایر اعضای گروهش محروم شود.

 

مادۀ 31

1- کشورهای عضو حق کودک را برای استراحت، داشتن اوقات فراغت، پرداختن به بازی و فعالیت های تفریحی متناسب با سن کودک و مشارکت آزادانه در زندگی فرهنگی و هنری به رسمیت می شناسند.

2- کشورهای عضو حق کودک برای مشارکت کامل در زندگی فرهنگی و هنری را محترم شمرده و ترویج خواهند کرد و مشوق فراهم ساختن فرصت های برابر و مناسب برای فعالیت های فرهنگی، هنری و تفریحی خواهند بود.

 

مادۀ 32

1- کشورهای عضو حق کودک را برای برخورداری از حمایت در برابر بهره کشی اقتصادی و انجام هرگونه کاری که ممکن است زیانبار باشد یاخللی در تحصیل کودک وارد آورد، و یا به سلامتی کودک یا رشد جسمانی، ذهنی، اخلاقی یا اجتماعی او آسیب رساند، به رسمیت می شناسند.

2- کشورهای عضو جهت تضمین اجرای مادۀ حاضر اقدامات قانونی، اجرایی، اجتماعی و آموزشی به عمل خواهند آورد. بدین منظور و با عنایت به مفاد سایر اسناد بین المللی مربوطه، کشورهای عضو به ویژه اقدامات ذیل را به عمل خواهند آورد:

الف) تعیین حداقل سن یا حداقل سنین برای اشتغال به کار؛

ب ) تدوین مقررات مناسب در ارتباط با ساعات کار و شرایط اشتغال؛

پ ) تعیین مجازات های مناسب یا ضمانت های اجرایی دیگر به منظور تضمین اجرای موثر مادۀ حاضر.

 

مادۀ 33

کشورهای عضو کلیۀ اقدامات مقتضی، از جمله اقدامات قانونی، اجرایی، اجتماعی و آموزشی، را به عمل خواهند آورد تا کودکان را در برابر استفادۀ غیرمجاز از داروهای مخدر و روانگردان که در اسناد بین المللی مربوطه توصیف شده اند، حمایت نمایند و از استفاده از کودکان در تولید غیرمجاز و قاچاق چنین موادی جلوگیری کنند.

 

مادۀ 34

کشورهای عضو متعهد می شوند از کودک در برابر کلیۀ اشکال بهره کشی و سوء استفادۀ جنسی حمایت کنند. بدین منظور، کشورهای عضو به ویژه کلیۀ اقدامات مقتضی ملی، دو جانبه و چند جانبه را به عمل خواهند آورد تا از موارد زیر جلوگیری شود:

الف) اغوا یا وادار کردن کودک به پرداختن به هر گونه فعالیت جنسی غیرقانونی؛

ب ) استفادۀ استثمارگرانه از کودکان در فحشا یا دیگر اعمال جنسی غیرقانونی؛

پ ) استفادۀ استثمارگرانه از کودکان در نمایش ها یا مطالب مبتذل (پونوگرافیک).

 

مادۀ 35

به منظور جلوگیری از ربوده شدن، فروش یا قاچاق کودکان به هر منظور و به هر شکل، کشورهای عضو کلیۀ اقدامات مقتضی ملی، دو جانبه و چند جانبه را به عمل خواهند آورد.

 

مادۀ 36

کشورهای عضو از کودک در برابر کلیۀ اشکال دیگر بهره کشی که مغایر با هر یک از جنبه های رفاه کودک باشد حمایت خواهند کرد.

 

مادۀ 37

کشورهای عضو تضمین خواهند کرد که :

الف) هیچ کودکی مورد شکنجه یا سایر رفتارهای بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار نگیرد. مجازات اعدام، یا حبس ابد بدون امکان

آزادی، نباید در مورد جرم هایی که اشخاص زیر 18 سال مرتکب می شوند اعمال گردد؛

ب ) هیچ کودکی به طور غیرقانونی یا خودسرانه از آزادی محروم نشود. دستگیری، بازداشت یا زندانی کردن کودک باید مطابق و تنها به

عنوان آخرین راه چاره و در کوتاه ترین زمان ممکن صورت پذیرد؛

پ ) با هر کودکی که از آزادی محروم شده است رفتاری انسانی و همراه با احترام به مقام ذاتی انسان، و با توجه به نیازهای افراد هم سن او

اعمال شود. به ویژه کودک محروم از آزادی باید از بزرگسالان جدا شود، مگر آنکه این امر مغایر با منافع عالیۀ کودک تشخیص داده

شود، و او حق دارد جز در موارد استثنایی، تماس خود را با خانواده اش از طریق مکاتبه و ملاقات حفظ کند.

ت ) هر کودک محروم از آزادی حق دسترسی فوری به کمک های حقوقی و سایر مساعدت های مقتضی داشته باشد و همچنین حق داشته

باشد که محرومیت خود از آزادی را از حیث تطابق با قانون در برابر دادگاه یا هر مقام واجد صلاحیت مستقل و بی طرف دیگر مورد

اعتراض قرار دهد و در یک چنین مواردی از تصمیم فوری برخوردار شود.

 

مادۀ 38

1- کشورهای عضو متعهد می شوند که هنگام مخاصمات مسلحانه ای که با کودکان ارتباط پیدا می کند مقررات حقوق بین الملل بشر دوستانه قابل اعمال را محترم بشمارد و احترام به مقررات مذکور را تضمین کنند.

2- کشورهای عضو کلیۀ اقدامات امکان پذیر را به عمل خواهند آورد تا تضمین کنند که اشخاصی که به سن 15 سالگی نرسیده اند در مخاصمات شرکت مستقیم نداشته باشند.

3- کشورهای عضو از پذیرش اشخاصی که به 15 سالگی نرسیده اند در نیروهای مسلح خود اجتناب خواهند کرد. در پذیرش اشخاص بین 15 سال و 18 سال، کشورهای عضو تلاش خواهند نمود اولویت را به آنهایی دهند که سن بیشتری دارند.

4- کشورهای عضو، طبق تعهدات ناشی از حقوق بین الملل بشر دوستانه مربوط به حمایت از افراد غیر نظامی در مخاصمات مسلحانه، کلیۀ اقدامات امکان پذیر را برای تضمین حمایت و مراقبت از کودکانی که به علت مخاصمات مسلحانه در معرض آسیب قرار می گیرند، به عمل خواهند آورد.

 

مادۀ 39

کشورهای عضو کلیۀ اقدامات مقتضی را به عمل خواهند آورد تا بهبود جسمانی و روانی و ادغام مجدد اجتماعی کودکی که قربانی هر گونه بی توجهی، بهره کشی، آزار، شکنجه یا سایر اشکال رفتار یا تنبیه بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز، و یا مخاصمات مسلحانه واقع شده است، تسریع گردد. بهبود و ادغام مجدد مذکور باید در محیطی صورت پذیرد که تندرستی، عزت نفس و منزلت را تقویت می کند.

 

مادۀ 40

1- کشورهای عضو این حق را برای هر کودک مجرم، متهم یا مظنون به نقض قوانین کیفری به رسمیت می شناسند که با او به روشی که موجب اعتلای مفهوم شرف و ارزش در ذهن کودک می گردد رفتار شود، روشی که احترام کودک به حقوق بشر و آزادی های اساسی دیگران را تقویت کند و به سن کودک و مطلوبیت ترویج ادغام مجدد کودک در جامعه و ایفای نقشی سازنده توسط کودک در جامعه توجه داشته باشد.

2- به این منظور و با عنایت به مفاد مربوطه در اسناد بین المللی، کشورهای عضو به ویژه تضمین خواهند کرد که :

الف) هیچ کودکی نباید به سبب فعل یا ترک فعلی که در زمان ارتکاب به موجب قوانین ملی یا بین المللی ممنوع نبوده است، مجرم، متهم یا مظمون به نقض قوانین کیفری شناخته شود؛

ب) هر کودک مظنون یا متهم به نقض قوانین کیفری حداقل از تضمین های زیر برخوردار شود :

(1) تا زمانی که گناهکار بودن او بر طبق قانون ثابت نشده است بیگناه فرض شود؛

(2) به سرعت و مستقیماً و در موارد مقتضی از طریق والدین یا سرپرستان قانونی خود، از اتهامات وارده علیه خود اطلاع یابد و برای تهیه و ارائه دفاعیه خود از کمک حقوقی یا دیگر کمک های مقتضی برخوردار شود؛

(3) رسیدگی به اتهام بدون تأخیر و توسط یک مقام یا مرجع قضایی واجد صلاحیت، مستقل و بیطرف، در یک دادرسی عادلانه مطابق با قانون و با موجود بودن کمک حقوقی یا دیگر کمک های مقتضی، و منوط به مغایر نبودن با منافع عالیۀ کودک و به ویژه با توجه به سن یا وضعیت کودک، با حضور والدین یا سرپرستان قانونی او صورت پذیرد؛

(4) ملزم نگردد شهادت دهد یا اعتراف به گناه نماید، و امکان بررسی اظهارات شهود مخالف و کسب اجازه برای شرکت شهود خود و بررسی اظهارات آنان را در شرایط مساوی داشته باشد؛

(5) در صورتی که مجرم شناخته شود، بتواند از مقام یا مرجع قضایی واجد صلاحیت، مستقل و بیطرف بالاتری بخواهد مطابق با قانون، حکم صادره و هر گونه اقدام ناشی از آن را مورد تجدید نظر قرار دهد؛

(6) در صورتی که کودک قادر به فهمیدن زبان مورد استفاده یا تکلم به آن زبان نباشد، بتواند از یاری یک مترجم به طور رایگان برخوردار شود؛

(7) در کلیۀ مراحل دادرسی، حریم شخصی او کاملاً محفوظ بماند.

3- کشورهای عضو تلاش خواهند نمود وضع قوانین و مقررات و تأسیس مراجع و نهادهایی که به کودکان مجرم، متهم یا مظنون به نقض

قوانین کیفری اختصاص دارند را ترویج نمایند و خصوصاً اقدامات ذیل را معمول خواهند داشت:

الف) تعیین حداقل سنی که پایین تر از آن نتوان کودکان را دارای قابلیت نقض قوانین کیفری محسوب کرد؛

 

ب ) در صورت مقتضی و مطلوب بودن، اعمال تدابیری برای برخورد با این گونه کودکان بدون توسل به دادرسی های قضایی، منوط به

این که حقوق بشر و ضمانت های حقوقی کاملاً رعایت شوند.

4- به منظور تضمین این که با کودکان به روشی متناسب با رفاه و شرایط و جرم آنها رفتار شود، باید تمهیدات گوناگونی از قبیل مقررات مراقبت، راهنمایی و نظارت و

نیز مشاوره، تعلیق مجازات، نگهداری توسط خانوادۀ جایگزین، آموزش و برنامه های آموزش حرفه ای و سایر اقدامات جایگزین مراقبت در موسسات فراهم باشد.

 

مادۀ 41

مفاد پیمان نامۀ حاضر تأثیری بر قوانینی که در جهت تحقق حقوق کودک موثرتر می باشند، و ممکن است جزء موارد زیر باشند، نخواهند داشت :

الف) قوانین کشور عضو ؛ یا

ب ) قوانین بین المللی لازم الجرا در آن کشور.

 

بخش دوم

 

مادۀ 42

کشورهای عضو متعهد می شوند به طور گسترده و به طریقی مناسب و فعال اصول و مفاد پیمان نامه را به نحوی یکسان به اطلاع بزرگسالان و کودکان برسانند.

 

مادۀ 43

1- به منظور بررسی پیشرفت کشورهای عضو در دستیابی به تحقق تعهدات ناشی از پیمان نامۀ حاضر، یک کمیتۀحقوق کودک تشکیل خواهد شد که وظایف آن در بندها و مواد بعدی تصریح شده است.

2- کمیته از ده کارشناس تشکیل خواهد شد که از نظر اخلاقی حسن شهرت داشته باشند و صلاحیت آنان در زمینه هایی که در پیمان نامۀ حاضر تصریح گردیده مورد تأیید باشد. اعضای کمیته را کشورهای عضو، با توجه به پراکندگی جغرافیایی متناسب و نیز نظام های حقوقی اصلی، از میان اتباع خود انتخاب می کنند و این افراد به صورت شخصی به انجام وظیفه در کمیته خواهند پرداخت.

3- اعضای کمیته با رأی مخفی از میان فهرست افرادی که توسط کشورهای عضو نامزد شده اند، انتخاب خواهند شد. هر کشور عضو می تواند یکی از اتباع خود را نامزد نماید.

4- اولین انتخابات کمیته حداکثر ظرف شش ماه پس از قابل اجرا شدن پیمان نامۀ حاضر و سپس هر دو سال یکبار برگزار خواهد شد. حداقل چهار ماه پیش از برگزاری هر یک از انتخابات، دبیر کل سازمان ملل متحد طی نامه ای از کشورهای عضو دعوت خواهد کرد ظرف دو ماه نامزدهای خود را معرفی نمایند. دبیر کل متعاقباً فهرستی از اسامی همۀ نامزدها، به ترتیب حروف الفبا، و با ذکر نام کشوری که هر یک را نامزد نموده است تهیه و به کشورهای عضو پیمان نامۀ حاضر تسلیم خواهد کرد.

5- انتخابات در اجلاس کشورهای عضو که به دعوت دبیرکل و در مقر سازمان ملل متحد تشکیل می شود، برگزار خواهد شد. در اجلاس های مذکور که با حضور دو سوم کشورهای عضو رسمیت خواهند یافت، افرادی که بیشترین تعداد آرا و اکثریت مطلق آرای نمایندگان حاضر و رأی دهندۀ کشورهای عضو را به دست آورند به عضویت کمیته انتخاب خواهند شد.

6- اعضای کمیته برای یک دورۀ چهارساله انتخاب خواهند شد و در صورتی که باز هم نامزد شوند واجد شرایط برای انتخاب مجدد خواهند بود. دورۀ عضویت پنج تن از اعضای منتخب مجدد خواهند بود. دورۀ عضویت پنج از اعضای منتخب در اولین انتخابات، در پایان دو سال خاتمه خواهد یافت. بلافاصله پس از اولین انتخابات، اسامی این پنج نفر از طریق قرعه کشی توسط رئیس جلسه تعیین خواهد شد.

7- در صورتی که یکی از اعضای کمیته فوت کند یا استعفا دهد، یا به هر دلیلی اعلام نماید که دیگر قادر به انجام وظیفه در کمیته نمی باشد، کشور عضوی که این عضو را نامزد کرده است کارشناس دیگری را از میان اتباع خود معرفی خواهد کرد تا در صورت تصویب کمیته تا پایان دوره در کمیته به انجام وظیفه بپردازد.

8- کمیته آئین نامۀ داخلی خود را تنظیم خواهد کرد.

9- کمیته مأموران خود را برای یک دورۀ دو ساله انتخاب خواهد کرد.

10- جلسات کمیته معمولاً در مقر سازمان ملل متحد یا هر مکان مناسب دیگری که کمیته تعیین کند برگزار خواهد شد. کمیته به طور معمول سالانه تشکیل جلسه خواهد داد. مدت جلسات کمیته در جلسه ای با شرکت کشورهای عضو پیمان نامۀ حاضر و منوط به تصویب مجمع تعیین خواهد شد و در صورت لزوم مورد تجدید نظر قرار خواهد گرفت.

11- دبیر کل سازمان ملل متحد کارمندان و تجهیزات لازم را برای عملکرد ثمربخش کمیته طبق پیمان نامۀ حاضر فراهم خواهد نمود.

12- با تأیید مجمع عمومی، اعضای کمیته ای مه به موجب پیمان نامۀ حاضر تشکیل می شود از محل منابع سازمان ملل متحد و طبق شرایطی که مجمع عمومی تعیین می نماید حقوق دریافت خواهند کرد.

 

مادۀ 44

1- کشورهای عضو متعهد می شوند از طریق دبیر کل سازمان ملل متحد گزارشاتی در مورد اقداماتی که به منظور تحقق حقوق به رسمیت شناخته شده در پیمان نامۀ حاضر به عمل آمده اند و پیشرفتهایی که در برخورداری از این حقوق صورت گرفته است را به ترتیب زیر به کمیته تسلیم نمایند:

الف) ظرف دو سال از تاریخ لازم الجرا شدن پیمان نامه برای کشور عضو مربوطه ؛
ب ) سپس هر پنج سال یکبار ؛

2- گزارشاتی که طبق مادۀ حاضر تهیه می شوند باید عوامل و مشکلاتی که ممکن است موجود باشند و بر میزان انجام تعهدات ناشی از پیمان نامۀ حاضر تأثی می گذارند را مشخص سازند. گزارشات، برای آن که درکی جامع از اجرای پیمان نامه در کشور مربوطه به دست دهند، باید حاوی اطلاعات کافی نیز باشند.

3- برای آن کشـور عضوی که گزارش اولیۀ جامعی به کمیته تسلیم کـرده است ضرورتی نا=دارد در گزارشات بعدی خود، موضوع بند 1 (ب) این ماده، اطلاعات پایه ای که قبلاً ارائه نموده است را تکرار کند.

4- کمیته می تواند از کشورهای عضو بخواهد اطلاعات بیشتری در مورد اجرای پیمان نامه ارئه دهند.

5- کمیته گزارش فعالیت های خود را هر دو سال یک بار از طرق شورای اقتصادی و اجتماعی به مجمع عمومی تسلیم خواهد کرد.

6- کشورهای عضو گزارشات خود را به طور گسترده در کشور خود در اختیار عموم قرار خواهند داد.

 

مادۀ 45

به منظور ترویج اجرای هر چه موثرتر پیمان نامه و تشویق همکاری های بین المللی در زمینه های تحت پوشش پیمان نامه :

الف) سازمان های تخصصی، صندوق کودکان سازمان ملل متحد و سایر ارگان های سازمان ملل متحد می توانند در بررسی اجرای مفادی از این پیمان نامه که در

حوزۀ وظایف آنها واقع می شود شرکت داشته باشند. کمیته می تواند از سازمان های تخصصی، صندوق کودکان سازمان ملل متحد و سایر نهادهای واجد صلاحیت

که مناسب تشخیص دهد دعوت نماید تا در مورد اجرای پیمان نامه در زمینه های مرتبط با حوزۀ وظایف خود نظرات تخصصی ارائه نمایند. کمیته می تواند از

سازمانهای تخصصی، صندوق کودکان سازمان ملل متحد و سایر ارگانهای سازمان ملل متحد دعوت نماید تا در مورد اجرای پیمان نامه در زمینه هایی که در حوزه

فعالیت های آنها واقع می شود گزارشاتی تسلیم نمایند؛

ب ) کمیته می تواند، در صورتی که مناسب بداند، هر گزارش دریافتی از کشورهای عضو را که حاوی درخواست برای مشاوره یا مساعدت فنی یا نمایانگر نیاز به آن

باشد، همراه با ملاحظات و پیشنهاداتی که ممکن است کمیته در این زمینته داشته باشد برای سازمان های تخصصی، صندوق کودکان سازمان ملل متحد و سایر

نهادهای واجد صلاحیت ارسال نماید؛

پ ) کمیته می تواند به مجمع عمومی توصیه کند که از دبیرکل درخواست نماید از طرف کمیته در مورد موضوعات خاصی مربوط به حقوق کودک مطالعاتی انجام

دهد؛

ت ) کمیته می تواند بر پایۀ اطلاعاتی که از طریق اجرای مواد 44 و 45 پیمان نامۀ حاضر دریافت می کند پیشنهادات و توصیه های کلی ارائه دهد. این گونه

پیشنهادات و توصیه های کلی باید برای کشورهای عضو مربوطه ارسال گردد و همراه با نظرات کشورهای عضو، چنانچه نظراتی موجود باشد، به مجمع عمومی

گزارش شود.

 

بخش سوم

 

مادۀ 46

پیمان نامۀ حاضر جهت امضای کلیۀ کشورها مفتوح خواهد بود.

 

مادۀ 47

پیمان نامۀ حاضر منوط به تصویب است. اسناد تصویب به دبیرکل سازمان ملل متحد سپرده خواهند شد.

 

مادۀ 48

پیمان نامۀ حاضر جهت الحاق کلیۀ کشورها مفتوح خواهد ماند. اسناد الحاق به دبیر کل سازمان ملل متحد سپرده خواهند شد.

 

مادۀ 49

1- پیمان نامۀ حاضر سی روز پس از سپرده شدن بیستمین سند تصویب یا الحاق به دبیر کل سازمان ملل متحد قابل اجرا خواهد بود.

2- تاریخ لازم الاجرا شدن پیمان نامۀ حاضر در مورد هر کشوری که پس از سپرده شدن بیستمین سند تصویب یا الحاق، پیمان نامه را تصویب می کند یا به آن ملحق می شود، سی روز پس از تاریخ سپردن سند تصویب یا الحاق توسط آن کشور خواهد بود.

 

مادۀ 50

1- هر یک از کشورهای عضو می تواهند اصلاحیه ای پیشنهاد کرده و آن را به دبیر کل سازمان ملل متحد تحویل دهد. دبیر کل سپس اصلاحیۀ پیشنهادی را برای کشورهای عضو ارسال خواهد نمود و از آنها درخواست خواهد کرد نظر خود را دربارۀ برپایی کنفرانس کشورهای عضو به منظور بررسی و رأی گیری در مورد پیشنهادات اعلام نمایند. چنانچه ظرف چهار ماه از تاریخ ارسال، حداقل یک سوم کشورهای عضو موافق برگزاری چنین کنفرانسی باشند، دبیرکل کنفرانس را با پشتیبانی سازمان ملل متحد برگزار خواهد کرد. هر اصلاحیه ای که مورد تصویب اکثریت کشورهای عضو حاضر و رأی دهنده در کنفرانس قرار گیرد، جهت تصویب به مجمع عمومی تسلیم خواهد شد.

2- اصلاحیه ای که مطابق با بند 1 مادۀ حاضر به تصویب برسد، پس از تصویب مجمع عمومی و پذیرش دو سوم کشورهای عضو قابل اجرا خواهد بود.

3- زمانی که اصلاحیه ای قابل اجرا می شود، برای آن دسته از کشورهای عضو که آن را پذیرفته اند لازم الاجرا خواهد بود و دیگر کشورهای عضو همچنان ملزم به اجرای مفاد پیمان نامۀ حاضر و اصلاحیه هایی که قبلاً پذیرفته اند خواهند بود.

 

مادۀ 51

1- دبیرکل سازمان ملل متحد متن تحفظ کشورها را که در زمان تصویب یا الحاق تسلیم می شوند دریافت و برای کلیۀ کشورها ارسال خواهد کرد.

2- تحفظی که با هدف و مقصود پیمان نامۀ حاضر مغایرت داشته باشد، مجاز نیست.

3- تحفظ را می توان در هر زمان با ارسال اعلامیۀ رسمی به دبیرکل سازمان ملل متحد باز پس گرفت و دبیرکل سپس این امر را به اطلاع کلیۀ کشورها خواهد رساند. چنین اعلامیه ای از تاریخ وصول توسط دبیرکل نافذ خواهد بود.

مادۀ 52

هر یک از کشورهای عضو می تواند با ارسال اعلامیۀ کتبی برای دبیرکل سازمان ملل متحد از عضویت پیمان نامۀ حاضر خارج شود. خروج از عضویت پیمان نامه یک سال پس از تاریخ دریافت اعلامیه توسط دبیرکل صورت می پذیرد.

 

مادۀ 53

دبیرکل سازمان ملل متحد به عنوان امانتدار پیمان نامۀ حاضر تعیین شده است.

 

مادۀ 54

نسخه اصلی پیمان نامۀ حاضر، که متون عربی، چینی، انگلیسی، فرانسه، روسی و اسپانیایی آن همگی از اعاتبار یکسان برخوردارند، نزد دبیرکا سازمان ملل متحد تودیع خواهد شد.

 

 

با حضور امضاء کنندگان تام الاختیار زیر که از طرف دولت های متبوع خود برای این امر کاملاً مجاز می باشند، پیمان نامۀ حاضر به امضاء رسید.

 

 

 
03.jpg

شرایط معرفی شما

تبلیغات
sesib.jpg



 

کلیه حقوق این سایت متعلق به گروه فرهنگی آرمان کودک میباشد .

سال 1390